Paolo Bacigalupi

Urodził się w połowie lat 70. XX wieku; wychowywał się w hippisowskiej rodzinie w małym miasteczku Paonia w stanie Kolorado. W college w Oberlin w stanie Ohio uczył się języka chińskiego. Następnie wyjechał kontynuować studia do Chin, najpierw w mieście Kunming w południowo-zachodnich Chinach, a następnie w Pekinie. Tam przez jakiś czas pracował, a potem podróżował po krajach Południowo-Wschodniej Azji. Po powrocie do USA mieszkał w Bostonie, gdzie pracował w firmie, tworzącej strony internetowe, wtedy też zaczął pisać fantastykę. Na jakiś czas powrócił do Chin, zbierając materiały do książki, w końcu osiadł w rodzinnym stanie Kolorado. Ma żonę i syna.

Pierwszym utworem Bacigalupiego, opublikowanym w marcu 1999 roku, było opowiadanie Kieszeń pełna dharmy (Pocketful of Dharma). Ukazało się ono, podobnie jak większość jego opowiadań, w The Magazine of Fantasy & Science Fiction. Publikował również w Asimov's Science Fiction i antologiach.

W 2006 r. otrzymał nagrodę im. Theodora Sturgeona za opowiadanie Kaloryk, zaś w 2008 dwie nagrody Locusa, za zbiór Pompa nr 6 i inne opowiadania oraz za tytułowe opowiadanie. Nominowane do nagród Hugo, Nebula lub Sturgeona były także krótkie formy: Fletka, Ludzie piasku i popiołu, Kaloryk, Człowiek z żółtą kartą, Hazardzista. Debiutancka powieść, Nakręcana dziewczyna, zdobyła w 2010 wszystkie najważniejsze nagrody: Nebulę, Hugo, Locusa oraz Campbella i Comptona Crooka.

W Polsce jego opowiadania ukazały się w Nowej Fantastyce, F&SF Edycja Polska i antologii Kroki w nieznane 2009. W 2011 wydawnictwo MAG wydało w jednym woluminie powieść Nakręcana dziewczyna, zbiór opowiadań Pompa numer sześć oraz krótką formę Maleńkie ofiary.

W serii ukazała się:

Powieści:
- Nakręcana dziewczyna. Pompa numer sześć (2009)
- Ship Breaker (2010)